مهدی یار
پیرامون امام زمان

بخش های دیگر

فتوبلاگ من
پرسش و پاسخ
یادداشت بازدیدکنندگان
گالری وبلاگ

دوستان من



Powered By
mahdiblog.COM

امروز که پروژه ی موعود سازی، تبدیل شده است  به پردرآمد ترین و پر جاذبه ترین پروژه های دنیا، پرداختن به تنها منجی عالم، دغدغه ی تک تک بچه حزب اللهی هاست .
نیمه ی  شعبان علاوه بر جشن و پایکوبی، می تواند فرصتی باشد برای گذر از تبلیغات مسموم دنیا غرب.
دیروز که از خیابان محله امان عبور می کردم بچه ها را دیدم که با چه حرارت و شوقی عرق ریزان مشغول آماده سازی محل، برای نیمه ی  شعبان بودند.هنوز شیرینی این همه عشق و محبت را نچشیده بودم که نا گهان نگاهم افتاد به داخل کوچه، یکی از بچه ها داشت خودش را برای جشن آماده می کرد؛ دقیق که شدم دیدم لباس بابا نوئل راپوشیده بود!
باورم نمی شد؛ تبلیغ مسیحیت آن هم  در میلاد تنها باز مانده ی آخرین پیامبر!

چند وقتی است که نیمه ی شعبان، به جای شناخت تنها منجی عالم ، تبدیل شده است به شناخت انواع سبک های نقاشی و مجسمه سازی و...
آخرین شاهکار مسئولان هم ، یعنی نصب یک هشت پا در خیابان های شهرمان  آن هم به مناسبت میلاد ولی عصر (عج) دیدنی است. یعنی باور کنم مسئولان فرهنگی  شهرم هنوز نمی دانند که مجسمه سازی برایند فرهنگ یهود است وبابانوئل نمادمسیح؟!
نیمه ی شعبان، اگر بخواهیم می تواند فرصتی باشد برای بیشتر آشنا شدن با آخرین منجی عالم بشریت، برای ساختن پل های ترک برداشته ی نسل امروز با معارف مهدوی.
کجایند متعهد مردان عرصه ی فرهنگ که تکه باری از کوله بارهای برزمین مانده را بردارند؟!


نوشته شده در تاريخ دوشنبه چهارم مرداد 1389 توسط مینا
 تقدیم به او که هر جمعه چشم هامان به راهش خیره می ماند.   
                                                 به نام آفریننده انتظار
با توام ای دشت بی پایان سوار ما چه شد                                 یکه تاز جاده های انتظار ما چه شد؟
آشنای" لا فتی الا علی" اینجا کجاست؟                                    صاحب" لا سیف الا ذوالفقار "ما چه شد؟
چهارده قرن است، چهل منزل عطش پیموده ایم                           التیام زخم های بی شمار ما چه شد؟
چشم یوسف انتظاران را کسی بینا نکرد                                     روشنای دیده امیدوار ما چه شد؟
ذوالجناحا! عصر ما چون عصر عاشورا مباد                                   دشت را گشتی بزن، بنگر سوار ما چه شد؟
باز ای"موعود" بی تو جمعه ای دیگر گذشت                                 کُشت مارا بی قراری! پس قرار ما چه شد؟
می نشینیم تا ظهور سرخ مردی سبز پوش                                 آن زمان دیگر نمی پرسیم بهار ما چه شد؟

                                                                            به امید ظهورش/مهدی جهان دار


                                                              به نام خالق انتظار

آقا نگاهت جای آهوهاست، می دانم                                         دستان پاکت مثل من تنهاست، می دانم
آقا دلت در هیچ ظرفی جا نمی گیرد                                          جای دل تو وسعت دریاست ، می دانم
می آیی و با دستهایت پاک خواهی کرد                                     اشکی که روی گونه مان پیداست ، می دانم
برگشتنت در قلب های مرده مردم                                            همرنگ طوفانی ترین دریاست ، می دانم
جای سرانگشتان پر نورت در این ظلمت                                      مانند رد باد بر شنهاست ، می دانم
در باور کوتاه این مردم نمی گنجد                                             وقتی که بیایی اول دعواست ، می دانم
ای کاش برگردی که بعد از این همه دوری                                   یک بار حس بودنت زیباست ، می دانم
آقا اگر تو برنمی گردی دلیل آن                                                 در چشمهای پر گناه ماست ، می دانم
کی بازمیگردی ، برایم بودن با تو                                               زیباترین آرامش دنیاست ، می دانم
تو باز می گردی اگر امروز نه ، فردا                                            از آتشی که در دلم پیداست ، می دانم 

                                                                             


نوشته شده در تاريخ یکشنبه سوم مرداد 1389 توسط مینا
درباره وبلاگ